O mnie

Moje zdjęcie
dolnośląskie, Poland
Witam serdecznie wszystkich na moim blogu. Tworzenie jest dla mnie istotne ,to duża część tego, kim jestem. Lubię malarstwo akrylowe i olejne. Mój styl malarstwa jest różny, od realizmu do abstrakcji. Uwielbiam eksperymentować z materiałami i technikami w mojej pracy. Lubię tworzyć ciekawe tekstury. W tym blogu, mam nadzieję podzielić się z wami moją podróżą w świat twórczej ekspresji.Jestem bardzo entuzjastyczna w malarstwie ,bo malarstwo jest moją pasją. Zapraszam wszystkich do pozostawiania komentarzy i ponownych odwiedzin. :-) Welcome to my blog. Thanks for stopping here. It would be a pleasure if you leave your comment. Bienvenue sur mon blog. Merci pour votre visite ici. Ce serait un plaisir, si vous laissez votre commentaire. Добро пожаловать на мой блог. Спасибо за остановки здесь. Было бы приятно, если Вы оставите свой комментарий. Aby powiększyć obraz należy kliknąć na niego

2011-02-28

WE DWOJE


















Akryl, werniks,2 x 50cm x 40cm
   Monolog z Tobą

Bo wiesz,tak naprawdę,nie wiem czy to Ty
Kiedy tak siedzimy obok siebie
GDy wiatr przenika moje włosy
Ciebie bawi wody szum.
Pragniesz ciszy.
Bo wiesz,tak naprawdę,nie wiem czy to Ty
Kiedy tak idziemy w milczeniu
Gdy moje myśli jak gorzka czekolada
Ciebie pożera bezsilność.
Pragniesz mojego roztrzepania.
Bo wiesz,tak naprawdę,nie wiem czy to Ty
Kiedy tak jemy lody w czasie deszczu
Gdy liczę krople spływające po szybie
Ciebie niosą Twoje słowa.
Pragniesz wysłuchania.
Bo wiesz,tak naprawdę,nie wiem czy to Ty
Kiedy tak połykamy radość Bożego popołudnia
Gdsy plotę wianek nad wodnym strumykiem
Ciebie śmieszy zbieranie koniczyn i kaczeńców.
Pragniesz odpoczynku.
Bo wiesz,tak naprawdę,nie wiem czy to Ty
KIedy tak uczymy się razem
Gdy ściskam winną wszystkiemu książkę
Ciebie próbują zająć własne plany.
Pragniesz ich spełnienia.
Bo wiesz,tak naprawdę,nie wiem czy to Ty
Kiedy tak wracamy znad zalewu
Gdy wsłuchuję się w przeraŹliwy oddech nocy
Ciebie straszą opowieści o świętych.
Pragniesz innych tematów.
Bo wiesz,tak naprawdę,nie wiem czy to Ty
Kiedy tak rozmawiamy przez telefon
Gdy skrzętnie układam książki
Ciebie nie martwi to ile tracisz.
Pragniesz rozmowy.
Bo wiesz,tak naprawdę,nie wiem czy to Ty
Kiedy tak jedziemy po koncercie do domu
Gdy zmartwiona liczę minuty
Ciebie nie przejmuje prędkość.
Pragniesz zainteresowania.
Bo wiesz,tak naprawdę,nie wiem czy to Ty
Kiedy tak oglądamy wieś
Gdy pokazuję Ci mój wolny czas
Ciebie zachwyca piękno lasu.
Pragniesz bym była?
Tak naprawdę skąd mam wiedzieć czego pragniesz?
Co Cię cieszy,smuci,martwi,nudzi,o czym myślisz?
Czy nie myślisz o ucieczce,kiedy jesteś obok?
Nie żałujesz słów,myśli,momentów?
I dlaczego mam tak wiele pytań?
/PoemProject - "bestyja"/

1 komentarz:

Jomo pisze...

Troszkę smutne te rozważania. Niepewność. Ale można docenić wartość pewności a przynajmniej swojego o niej przekonania :)